Met meer dan 20.000 studenten behoort de Universiteit Antwerpen tot één van de grootste onderwijsinstellingen in ons land. Het is er een constant komen en gaan van bezoekers, medewerkers en leveranciers. Hoe zorg je dan dat alles vlot en veilig verloopt? Wel, de universiteit kiest resoluut voor toegankelijkheid, maar stelt af en toe haar grenzen.

Een bijzondere uitdaging
Het beheer van universiteitsgebouwen is een huzarenstukje. De Universiteit Antwerpen verwelkomt dit jaar bijvoorbeeld 20.367 studenten en stelt meer dan 5.500 mensen tewerk. Haar departement Infrastructuur staat in voor 5 campussen, goed voor een oppervlakte van zo’n 300.000 m². Het beheer van de universiteitsgebouwen is niet alleen een uitdaging omwille van de omvang, maar ook door de specifieke missie van de universiteit. Als kenniscentrum wil ze immers ten dienste van de maatschappij staan.

Drempels worden weggewerkt
De Universiteit Antwerpen is op alle vlakken een open instelling. Enerzijds zet ze in op diversiteit en gelijke kansen. Concreet betekent dat dat de meeste gebouwen toegankelijk zijn voor personen met een handicap. De universiteit heeft ook een aanspreekpunt voor rolstoelgebruikers om eventuele problemen weg te werken.

Open voor het brede publiek
Anderzijds deelt de universiteit haar kennis graag met de samenleving. De universiteitsgebouwen staan daarom open voor het brede publiek. De bibliotheken onthalen bijvoorbeeld elk jaar zo’n 900.000 bezoekers. Dat zijn niet alleen studenten, maar ook mensen die opzoekingswerk komen verrichten. De lokalen en aula’s worden dan weer verhuurd voor lezingen of congressen.

 

De Universiteit Antwerpen is op alle vlakken een open instelling: ze zet in op diversiteit en staat open voor het brede publiek.

 

Maar er zijn grenzen
Die openheid stelt haar eigen uitdagingen. Om alles vlot te laten verlopen, moet ze toch wat gereguleerd worden. Zo krijgt de universiteit regelmatig te maken met ongewenste parkeerders. Ze heeft de meeste parkings daarom met een toegangscontrole uitgerust. Het departement Infrastructuur kijkt daarbij vooral naar discrete en duurzame oplossingen. De huidige slagbomen bijvoorbeeld zijn gebruiksvriendelijk en vervangen 47 jaar oude exemplaren van hetzelfde merk.

Toegangscontrole leidt bezoek in goede banen
Dankzij de slagbomen beschikken de medewerkers en de studenten steeds over een plaats dicht bij de universiteit. En net door de beperking van de toestroom kunnen ze zich sneller verplaatsen. De bescheiden ingreep maakt het dagelijkse leven op en rond de campussen dus heel wat gemakkelijker.

 

Om de vele bezoeken vlot te laten verlopen, zijn de meeste parkings met toegangscontrole uitgerust.

 

Paal en perk aan vandalisme
Een ander pijnpunt is de schade die buitenstaanders soms veroorzaken aan het patrimonium. De hagen en bestrating van de bekende binnenkoer van de stadscampus werden bijvoorbeeld herhaaldelijk beschadigd door wildparkeerders. Daarnaast hinderen voertuigen de voetgangers in die zone, maar moet ze wel bereikbaar blijven voor leveranciers en de brandweer. Ook hier kan een slagboom het probleem verhelpen.

Veiligheid draagt bij aan goede reputatie
Hoewel de Universiteit Antwerpen veiligheid op een discrete manier invult, hecht ze er veel belang aan. Via de slagbomen aan de parkings controleert ze wie de gebouwen betreedt en schrikt ze ongenode gasten af. Op die manier kunnen bezoekers gerust zijn dat er niets met hun wagen gebeurt. Ook dat verlaagt de drempel om de universiteit te bezoeken en draagt bij tot een positief imago.

Open met enkele grenzen
Een onderwijsinstelling als de Universiteit Antwerpen staat enorm open voor haar bezoekers, of dat nu studenten, medewerkers of buitenstaanders zijn. De universiteit neemt zelfs diverse maatregelen om de toegankelijkheid en openheid van haar gebouwen te versterken. Maar om alles in goede banen te leiden en het patrimonium te beschermen, is toegangscontrole soms nodig. Een veilig en vlot bezoek versterkt het positieve imago van de instelling.

AS_UA-005