Op korte tijd groeide Sepideh Sedaghatnia uit tot BV, dankzij haar rol als jurylid in Mijn Pop-Up Restaurant. Haar Iraanse roots schemeren door in haar exotisch accent, maar hoe zit het eigenlijk met haar liefde voor België, waar ze op 17-jarige leeftijd definitief kwam wonen?

Was het eigenlijk liefde op het eerste gezicht met België?
“Ik kwam als 17-jarig Perzisch meisje in een volledig ander land: uiteraard was dat een cultuurshock. Het was ook dubbel: enerzijds mocht ik naar de vrije wereld ‘oversteken’, anderzijds moest ik in ruil mijn vriendinnen en familie achterlaten. Het was geruststellend dat ik meteen kon vaststellen dat België tamelijk multicultureel ingesteld was – zeker in vergelijking met Iran – waardoor ik makkelijk mijn eigen plek kon vinden. Dankzij het CLB kon ik in Turnhout ook meteen instappen in de cursus Nederlands voor anderstaligen. Tussen haakjes: ik ben mijn ouders nog altijd dankbaar dat ze mij als jonge meid de kans hebben gegeven om door te groeien in Europa. Dankzij hun vrije geest heb ik hier een nieuwe wereld kunnen ontdekken.”

 

Ik ben dol op picknicken, helaas laat het slechte weer hier dat zo weinig toe

 

Wat vind je eigenlijk de grootste troeven van ons land? Culinair, maar ook daarbuiten?
“Vooral dat hier zoveel verschillende horecavormen bestaan – zeker als je het aantal hotels, restaurants en bars afweegt tegenover het aantal inwoners. In mijn vrije tijd ga ik ook al eens graag naar een concert, dus het feit dat België zo’n muziekland is, vind ik al evenzeer een troef. De grote festivals vallen helaas meestal samen met mijn werkuren in Divin (by Sepi, in Antwerpen, red.), maar gelukkig duiken er tijdens de week, op initiatief van chefs, steeds meer culinaire festivals op. Hierdoor kan ik the best of both worlds combineren (lacht).”

Hoe zou je de Belgische cultuur omschrijven?
“Belgen zijn echte Bourgondiërs. Toen ik nog sommelier was in ’t Zilte, schrok ik altijd van de bedragen die er werden gespendeerd aan wijn. Drieduizend euro voor een fles was geen uitzondering. Belgen spenderen buitenshuis echt wel veel meer aan wijn in vergelijking met het Oosten.”

Kun je je als sommelier uitleven in België? Zijn wij een wijnland?
“Qua productie hebben we uiteraard een grote achterstand ten opzichte van klassieke wijnlanden als Frankrijk, Italië en Spanje, maar de laatste jaren duiken er beloftevolle Belgische wijnbouwers op. Daarnaast zie ik het net als een uitdaging om de kleine, onafhankelijke wijndomeinen persoonlijk te gaan bezoeken en hun verhaal hier te verspreiden. Ik beschouw mezelf een beetje als ambassadeur van ambachtelijke wijnmakers. Ook de Belgische.”

 

In Iran was het aankopen van wijn illegaal, waardoor iedereen thuis eigen wijn begon te maken

 

Je bent afkomstig uit een streng islamitisch land, waar alcohol verboden was. Het contrast met hier, waar alcohol bij elke gelegenheid op tafel komt, kan bijna niet groter zijn. Was dat wennen?
“Op de hotelschool van Geel koos ik drankenkennis als hoofdvak. Dat vond ik echt heel fascinerend: in Iran was het aankopen van wijn illegaal, waardoor iedereen thuis eigen wijn begon te maken en een hele undergroundcultuur ontstond. In België daarentegen is alcohol enorm ingeburgerd in het maatschappelijk leven. Zelfs lunches kunnen met alcohol – zelfs in Nederland kijken ze daar met grote ogen naar – en nu er overal boozy brunches opduiken, zet de trend zich ook daar door (lacht). Je moet weten: in Iran wordt wijn nooit met voeding gecombineerd, ook nu nog wordt het enkel als aperitief of na de maaltijd gedronken.”

Zijn we als Belgen soms niet een beetje té bourgondisch als het op eten en drinken aankomt?
“Goh, het leven is al vaak genoeg ernstig, dus ik vind het niet meer dan normaal dat we af en toe een break nemen van ons werk en tijd maken om te genieten met familie en vrienden. En wijn, mijn passie, komt daar perfect aan tegemoet. Wijn is fun, genieten en ontdekken. Bovendien kan iedereen wijn leren proeven. Daarvoor hoef je niet te zwaaien met dure woorden.”

 

In mijn vrije tijd ga ik wel eens graag naar een concert, dus het feit dat België zo’n muziekland is, vind ik een troef

 

In de Iraanse keuken worden veel verschillende groenten, kruiden en specerijen gebruikt. Is die keuken avontuurlijker dan de Belgische? Of gewoon anders?
“Ik ben opgegroeid met het idee dat kruiden een geneeskrachtig effect op je lichaam kunnen hebben. Elk product heeft in Iran een warme of een koude energiebron, vergelijkbaar met de yin en yang uit de Chinese medicinale keuken. In de Westerse eetcultuur wordt bovendien gerecht per gerecht opgediend. Daartegenover staat een Iraanse maaltijd, waarbij alles simultaan op tafel wordt gezet en iedereen eet wat hij of zij zelf wil. De invloed van de Midden-Oosterse keukens is intussen ook in de westerse keuken doorgedrongen – denk maar aan sterrenchefs en persoonlijkheden als Ottolenghi, die steeds meer aandacht besteden aan onze typische kruiden en mengelingen. En ook ik wil in mijn wijnbar de brug slaan tussen beide culturen.”

Een groot verschil met Iran is dat de mensen daar van nature gastvrij zijn, terwijl wij in België iemand eerst moeten leren kennen. Welk type gastvrouw ben jij: eerder de Iraanse of de Belgische?
“Eigenlijk zou je die vraag moeten stellen aan mensen die bij mij thuis op bezoek komen (lacht). Ik vind koken geweldig, maar ik kan het gewoon niet goed in opdracht – misschien is dat wel mijn Iraans kantje. Koken is voor mij samen zijn met vrienden en familie, terwijl ik ondertussen ook kan genieten van een lekker glas wijn. En net zoals de meeste Iraniërs ben ik verzot op picknicken in parken, alleen jammer dat het er in België door het slechte weer zo weinig van komt.”

 

Ik beschouw mezelf een beetje als ambassadeur van ambachtelijke wijnmakers. Ook de Belgische

 

Kun je ook genieten van ons Belgische bier?
“Absoluut! Er zijn zoveel fantastische Belgische bieren, waarmee je bovendien goed kan combineren. Duvel heeft bijvoorbeeld een miniversie van 18 milliliter die heel gemakkelijk is om bij één gerecht te serveren – een ideale afwisseling op de wijnen die je bij de andere gerechten schenkt. Er worden in België ook heel veel speciallekes gebrouwen – denk maar aan de vele craftbieren, waarbij de brouwer speelt met nieuwe ingrediënten of brouwtechnieken, of de seizoensbieren waar je heel leuke dingen mee kan doen.”

Ben je eigenlijk gehecht aan België? Of zou je probleemloos verhuizen wanneer zich bijvoorbeeld een professionele kans in het buitenland voordoet?
“Ik hou van België, maar ik ben fan van reizen kom ook heel graag in Iran. Je weet nooit wat en waar de toekomst ons brengt. Maar momenteel zit ik hier goed en wil ik zeker nog een hele tijd in België, en meer bepaald in Antwerpen, blijven wonen.”

Als Sepideh Sedaghatnia geen sommelier was, dan was zij…
“Als van toen ik kind was, wilde ik later iets met wijn doen. Het feit dat mijn papa zelf thuis wijn maakte voor eigen gebruik, zal er wel iets mee te maken hebben gehad. Zeker omdat ik van jongs af aan mocht helpen. Zo mocht ik de steeltjes van de druiven verwijderen en met mijn blote voeten de druiven pletten. Kortom, het was wijn van in het prille begin. Daarom kan ik zeggen dat sommelier het beste beroep ever is!”