Eerst was hij een arbeider die na de shift zijn kostuum aantrok om zijn softwareprogramma WinDoc aan huisartsen te slijten. Daarna kwam het succes. En vervolgens de miljoenenexit. Maar The Sky is the Limit-deelnemer Peter Van den Berge is nog niet klaar: het geld dat hij verdiende moet blijven opbrengen.

Iemand anders die zijn exit maakt en een paar miljoen euro op zijn rekening krijgt, zou klaar zijn met de dagelijkse struggle. Maar niet Peter Van den Berge. Hij is nog steeds landelijk general manager bij CompuGroup Medical, de Duitse overnemer van zijn bedrijf WinDoc, dat hij in de jaren 80 begon rond zijn eigen software, waarmee huisartsen een digitaal medisch dossier van hun patiënten kunnen beheren. Maar hij bestiert daarbuiten in zijn kasteel in hartje Beveren ook een gezin met vijf kinderen. “Je zag in de vorige seizoenen van The Sky is the Limit nooit de combinatie tussen zakendoen en gezin: je hebt een Willy Naessens of een Marie-Anne De Nil, wier kinderen al volwassen zijn, of andere deelnemers die niet eens kinderen hadden”, zegt Van den Berge. “Ik wilde de andere kant van die medaille eens tonen. De balans die je in je leven moet leggen om zowel je zaken als je gezin de nodige aandacht te geven. Het feit dat niet alle ondernemers alleen maar geïnteresseerd zijn in het kopen van dure auto’s of Louboutins voor hun vrouw.”

U bezit twee kastelen. Wat is het verschil?
“Ik heb die gekocht om mijn geld veilig op te bergen, zodat ik er geen domme dingen mee doen. Er staat wel wat geld op de bank, maar je weet ook hoe fragiel banken tegenwoordig zijn. Je moet je geld in duurzame dingen steken, zoals vastgoed, antiek, goud, wijn: dingen die hun waarde vasthouden. Ik heb een paar jaar geleden een wagen uit de Mercedes S-klasse gekocht, dat spul kostte me 120.000 euro met alle opties erop en eraan. Dat doet me hartzeer, want iedere dag wordt die minder en minder waard. De twee panden zijn ook unieke eigendommen vanwaar de kinderen, als ze groter zijn, makkelijk een business uit de grond kunnen stampen. Het kasteel waarin we nu wonen was al een bed & breakfast in één van zijn vleugels en is dat nog steeds. Het andere kasteel in Hamois was een hotel/restaurant. Ons vakantiehuis in Anseremme daarnaast is een uniek pand met een prachtig uitzicht, dat kan worden verhuurd.”

Gelooft u in beleggen?
“Noem me eens een veilige belegging die ook iets opbrengt? Die, bedoel ik, een opbrengst heeft die hoger is dan de inflatie? De enige die aan dat laatste criterium voldoen zijn risicovolle beleggingen als aandelen. Ik hou eerder van slim investeren, ondernemen.”

PF-006

Ik heb niks te verbergen. Ik ben zo wit als een sneeuwman.

 

Beheert u uw geld zelf, of laat u dat doen?
“Ik doe zo veel mogelijk zelf. Sinds ik op The Sky is the Limit ben geweest kreeg ik een hoop van die wonderboys en -girls aan de telefoon, die me met alle mogelijke middelen proberen te lokken – onwaarschijnlijke voorstellen, met een rendement tot zelfs 8 procent per jaar. Daar trap ik allemaal niet in. Ik heb wel een paar beleggingsproducten, een paar groepsverzekeringen van vroeger, maar daar stopt het.”

Stel: iemand erft 100.000 euro. Wat raadt u die persoon aan om de doen met zijn geld?
“Investeren in een handelszaak en wat werkgelegenheid creëren. Kijk naar ons tweede kasteel: als we daar iets uitbaten, hebben we minstens vier man in dienst. Ik heb al voorbeelden gezien van mensen die veel hebben verdiend aan aandelen, maar er zijn er ook die erdoor aan de grond geraken. Ik heb ooit eens een jaartje zo’n Bolero-rekening geopend en online op de beurs gespeeld. Op het einde had ik misschien vijfhonderd euro winst, maar die compenseerde niet de tijd die ik er constant in stak. Je wordt daar een slaaf van: een paar keer per dag die koersen controleren. Als ik die tijd die ik daarin stak, zou hebben gewerkt, dan had ik meer overgehouden.”

 

Ik wilde tonen dat niet alle ondernemers alleen maar geïnteresseerd zijn in het kopen van dure auto’s of Louboutins voor hun vrouw.

 

U bent nog steeds actief bij de Duitse overnemer van uw bedrijf, zes jaar nadat die uw creatie WinDoc heeft overgenomen. Waarom?
“Na de vier jaar die ik contractueel moest blijven wàs ik van plan om te stoppen en iets anders te beginnen, maar na die periode begon het ineens enorm interessant te worden. Werken voor een internationale groep is wat anders dan je producten in België verkopen, rond de kerktoren. Ik doe nu veel internationale development en we hebben andere entiteiten overgenomen. Vroeger deed ik nooit overnames, dus daar heb ik veel van geleerd. Zolang het interessant blijft, ga ik niet weg. Maar tegelijkertijd hou ik in mijn achterhoofd: stel dat ik het weer beu moest raken, dan heb ik nog genoeg te doen na mijn uren. Met dat vastgoed, bijvoorbeeld. We hebben nu ook grond gekocht in Oeganda (het geboorteland van Van den Berges echtgenote Faith, red.).”

Hoe belegde u uw geld vòòrdat u in 2011 uw exit maakte?
“Ik had een eigen huis, maar voor de rest had ik weinig: ik deed aan pensioensparen, en dat was het zowat. Ik heb mezelf ook nooit een dividend uitgekeerd. Bij de overname heb ik wel een hoop cash gekregen, want er stond een hoop geld op de rekening, waardoor de overnameprijs hoger kwam te liggen.”

 

Het eerste wat ik heb gedaan met mijn geld? Mijn lening afbetaald. Banken buiten.

 

Wat was het eerste dat u daarmee hebt gedaan?
“Mijn lening afbetaald. Banken buiten. Dat was het eerste.”

Hebt u iets over geldzaken geleerd vanuit uw familiale achtergrond?
“Mijn vader was fabrieksarbeider bij Bekaert, hij werkte in vier ploegen en was metselaar na zijn werkuren. Zo heeft hij gedurende zijn leven – naast zijn fulltimejob – een huis of vijftig gebouwd. Wat ik daarvan vooral heb geleerd is dat ik geen metselaar wilde worden. Ik heb mijn vader weinig gezien, maar het was geen dronkaard die zijn centen elders ging spenderen. Alles wat hij verdiende, ging naar zijn gezin. Dat is ook het belangrijkste wat ik heb geleerd: dat je gezin belangrijk is.”

PF-007

Ik heb ooit een jaartje online belegd. Als ik die uren die ik daarin stak zou hebben gewerkt, dan had ik meer overgehouden.

 

In The Sky is the Limit noemt u zichzelf een ondernemer pur sang. Wat bedoelt u daarmee?
“Alle kennissen die ik heb gemaakt in het zakenleven, zijn vandaag nog steeds kennissen. Ik ben nooit over lijken gegaan om ergens te geraken, dat duurt het langst. Daarom kan ik ook mijn gezicht tonen in The Sky is the Limit. Sommigen zeggen: ‘Pour vivre heureux, vivons cachés’. En ze weten waarom: ze hebben vijanden gemaakt, hier en daar iemand opgelicht, en dat achtervolgt je altijd wanneer je jezelf te veel in de kijker zet. Ik heb niks te verbergen. Ik ben zo wit als een sneeuwman: geen zwart geld, geen offshorebedrijven. Er is niets louche.”