Gehandicapten, andersvaliden, mensen met een beperking, mindervaliden. Welke woorden neem jij in de mond om ons te omschrijven? Dat is natuurlijk een individuele keuze en iedereen bekijkt mensen met een beperking op zijn manier. De ene positief, de andere negatief, de ene vastberaden, de andere onwennig. Ik kan het je alvast niet kwalijk nemen, iedereen is anders en iedereen reageert op een andere manier.

Beperkt in de tijd

Voor mezelf ben ik gewoon Marc Herremans met dezelfde familie en vrienden als voor mijn ongeval (Marc kwam zwaar ten val in 2002 met verlamming van borst tot tenen als gevolg, red.), rolstoel of niet. Ik ben net zoals iedereen slechts organisch en tot stof gedoemd. Dat is de grootste beperking voor alle mensen op deze planeet, namelijk dat ons leven eindig is, we zijn beperkt in de tijd.

 

Mensen met een beperking hebben geen nood om bepamperd te worden, ze willen gewoon geen extra beperkingen opgelegd krijgen

 

Onze kracht = onze geest

Deze beperking toont aan dat we allemaal maar organisch zijn en dat wie we zijn, binnenin zit. Onze geest is wie we zijn en waar onze kracht schuilt. Als iedereen dat zou beseffen dan zou het gordijn van die schoonheid, van die rolstoel, van die witte wandelstok, van dat gehoorapparaat…  naar beneden dwarrelen en zou het opnieuw om de essentie gaan: ‘de mens’.

Inzetten op mogelijkheden


Zaak is om het onze medemens en onszelf tijdens die beperkte levensduur zo aangenaam mogelijk te maken. We zijn maar een beperkte periode op deze planeet en bepaalde mensen hebben daarbij wegens omstandigheden minder mogelijkheden. Deze mensen mogen niet afgestraft worden, niet beperkt worden in bijvoorbeeld zaken zoals werkgelegenheid. Wanneer de regering hierop veel meer inzet, zijn we al een heel eind verder.

Verkeerd signaal

Mensen met een beperking hebben geen nood om bepamperd te worden, ze willen gewoon geen extra beperkingen opgelegd krijgen. Het is nu nog steeds zo dat mensen met een beperking een uitkering krijgen van het RIZIV. Wanneer zij zichzelf opnieuw willen integreren in de maatschappij, wordt hun uitkering door het RIZIV geschorst. De overheid legt met andere woorden een bijkomende beperking op, een beperking om terug te integreren in de maatschappij en deel uit te maken van het dagelijkse leven. Ze krijgen een verkeerd signaal door een verkeerde wetgeving. Die aanpassen zou een grote stap in de goede richting zijn. Laten we dus allemaal gaan voor een toegankelijke maatschappij voor iedereen.