Een beeld zegt meer dan 1000 woorden’. Het was de Chinese filosoof Confucius die het ooit in de mond nam. Mocht hij nu even kunnen terugkeren, zou zij misschien het omgekeerde beweren ‘een woord zegt meer dan 1000 beelden’. Onze moderne beeldcultuur is namelijk overal. Van de televisie tot de bioscoop, van de winkelstraat tot de binnenzak.

De beeldcultuur onderging de voorbije jaren een ware (r)evolutie, maar het einde is duidelijk nog niet in zicht. Stijn Coninx is filmmaker en docent aan het Ritcs en stelt dat de grootste doorbraak er kwam wanneer beeld en geluid samen werden gebracht: “Beeld en geluid zijn er altijd geweest, maar ze zijn afzonderlijk geëvolueerd.” Door de technologie is alles de voorbije jaren in een stroomversnelling gekomen. “Positief is dat er een verdubbeling van de beeldcultuur heeft plaatsgevonden. De snelheid van weergeven is enorm. Het nadeel is dat alles nu veel te snel wordt uitvergroot waardoor misverstanden in de media veel sneller ontstaan.”

Iedereen filmer
Daarnaast is de drager altijd in de buurt. Iedereen is in staat om beelden te maken en te verspreiden. De camera die in onze broekzak zit, schudde het beeldlandschap grondig door elkaar. De visualisering van de wereld werd plots in één klap meer dan verdubbeld. Iedereen werd in een tijdspanne van enkele jaren cameraman. Een evolutie waar Coninx kritisch tegen aankijkt. “Iedereen denkt nu dat hij kan filmen, maar dat is niet waar.”

 

Beeldtaal moet ook van jongs af aan aangeleerd worden – Stijn Coninx

 

Beeldtaal als schoolvak
“Kijk, in het eerste leerjaar leer je lezen en schrijven en twaalf jaar later ben je daar nog mee bezig. In de literatuur leren we dat, in de beeldcultuur niet. Beeldtaal zou ook van jongs af aan aangeleerd moeten worden. Nu drukken we gewoon op een knopje en we zien wel.” Coninx ziet de mens zelf als het beste model van een camera die nooit evolueerde: “Onze ogen en oren maken ons tot wandelende camera’s. We filmen de hele dag door en beslissen zelf naar welke kant we kijken.”

Toonaangevend in beeldschermen
Eens de beelden gemaakt zijn, moeten die ook geprojecteerd worden, en liefst zo goed en spectaculair mogelijk. België is al jaren toonaangevend wat beeldschermen en projectie betreft.  Sinds de jaren zeventig zet Barco ons land internationaal op de kaart. “In Frankrijk noemen ze een beamer nog vaak een ‘Barco’”, vertelt ons Carl Vanden Bussche, VP Investor Relation bij Barco. “Vergelijk het met Pampers of Bic dus. De bedrijfsnaam werd stilaan een merknaam.”

Eurovisie Songfestival is Belgisch
Gaandeweg was visualisatie niet meer weg te denken en stond België aan de wieg van een stevige opmars wat projectie betreft. Het werd een exportproduct. Inge Govaerts is corporate communication manager bij Barco en bevestigt: “Op het afgelopen Eurovisie Songfestival werd België niet alleen tiende, maar eigenlijk behaalden we ook een eerste plaats. Alle projectie en visualisatie werd door ons bedrijf geregeld. Er kijken miljoenen mensen. Dan moet het perfect zijn. Een misstap kan niet.”

 

Alle projectie en visualisatie op het Eurovisie Songfestival was Belgisch – Inge Govaerts

 

Stukje België in de bioscoop
Dat dit meer dan een volwaardig exportproduct is, bewijst het draagvlak dat reikt over de volledige wereld. “Wist je dat bijna de helft van de bioscoopzalen ter wereld uitgerust zijn met Barco-projectoren?” vraagt Vanden Bussche. “Van Europa tot China, van Latijns-Amerika tot Noord-Amerika. Wij zijn bijzonder goed vertegenwoordigd en daar mogen we als klein land bijzonder trots op zijn.”

Terug naar live
Coninx stelt echter dat we waakzaam moeten zijn en de dingen niet moeten overroepen. “Ondanks de techniek kom je steeds terug uit op iets wat je live kan doen.” Als voorbeeld neemt hij de telefoon. “Vroeger was dit louter auditief. Nu kan je beeld zien via Skype, maar toch keren we terug naar een punt waarop we de mensen liever in het echt zien.”

Multiplex versus arthouse bioscoop
In een bioscoop bijvoorbeeld, en laat dat nu net de plek zijn waar beide werelden samenkomen. Camerawerk, regie en projectie. Zo werd Marina, geregisseerd door Stijn Coninx over het leven van Rocco Granata, voorgesteld in Cinema Dekeyser in Lichtervelde. “Een typische dorpsbioscoop”, weet Govaerts. “Ze contacteerden ons omdat ze daar nog met een verouderd 35mm toestel werken. Wij hebben een klein, digitaal toestel geleverd waardoor de première daar kon doorgaan. Niet alleen de grote multiplexen, maar ook de kleine arthouse bioscopen krijgen technologische ondersteuning.”