De terreuraanslagen van 13 november in Parijs zinderen nog na. Wat bezielt jonge mensen die grotendeels in onze hoofdstad opgroeiden om dood te zaaien in de symboolstad van vrijheid en verlichting? Een aanslag op ons samenlevingsmodel en onze waarden? Laat ons hopen dat die meer voorstellen dan plezier en vertier. Wraak nemen voor het leed dat ‘onze legers’ in Syrië en elders veroorzaken? De voorraad haat die in onze steden en elders klaar ligt om te exploderen, doet nadenken. Hoe moeten we verder?

 

Op de kerstfeesten vervaagt het onderscheid tussen rijk en arm, hulpbehoevend en vrijwilliger, autochtoon en vluchteling

 

Zeemzoete illusie
De vreselijke oorlog in Syrië duurt intussen al langer dan WOI. Hij werd een etterende zweer die is opengespat, recht in ons gezicht. De toestroom van vluchtelingen deed ons al ontwaken uit de illusie dat de oorlog ver van ons bed zou blijven. Is Kerstmis dus niet meer dan een zeemzoete illusie van licht en vrede? Laten we even de feestroes primeren op onze angst en ongerustheid?

Vermenigvuldiging van het goede
Ik ervaar een ander signaal. De kerstfeesten met de armen waarvoor vele vrijwilligers zich belangeloos inzetten, tonen een grote voorraad van energie voor vrede. Ook die kan exploderen met Kerstmis: de vermenigvuldiging van het goede. Daklozen, vluchtelingen, eenzamen en gevangenen voelen sterker dan anderen de kilte van een leven zonder houvast van familie en geborgenheid.

 

Op deze kerstfeesten ontstaat een nieuw ‘wij’ van mensen die erkennen elkaar nodig te hebben

 

Word kerstvrijwilliger
Tegelijkertijd laat het consumistische kerstaanbod velen op hun honger naar een meer authentieke kerstbeleving. Mensen van verscheidene achtergrond dienen zich aan om ‘kerstvrijwilliger’ te worden. Op de kerstfeesten vervaagt het onderscheid tussen rijk en arm, hulpbehoevend en vrijwilliger, autochtoon en vluchteling.

Nieuw begin
Op deze kerstfeesten ontstaat een nieuw ‘wij’ van mensen die erkennen elkaar nodig te hebben. Zelf een bijdrage leveren, zelf het verschil maken, in crisistijden naar de essentie gaan, bressen slaan in de muur van vooroordelen en haat. Een kleine kerstbeslissing kan ervoor zorgen dat Kerstmis geen oppervlakkig gebeuren meer is, maar een nieuw begin. Dat is geen illusie. Het is een realiteit die ieder jaar groeit, ook in Brussel, ook in Molenbeek. Als we maar de moed hebben om wat dieper te graven in ‘onze waarden’ en ze met iets meer overtuiging en fierheid weten uit te dragen, als onze bijdrage voor de vrede.