In samenwerking met

Karel Dekyvere, Information Security Officer bij Microsoft

Deelnemen aan het privacydebat, is als op zoek gaan naar hooi in een naaldberg. Vrij snel heb je door dat je beter handschoenen had aangedaan. Onze persoonlijke informatie is tegenwoordig overal aanwezig. De vraag is dan vooral hoe daarmee om te gaan.

Scheurtjes in onze privacy
De bezorgheid over onze persoonlijke informatie is een oud zeer. In de jaren tachtig kwamen de eerste getrouwheidskaarten. De wereld was in shock. Warenhuizen kregen inzicht in je aankopen en koopgedrag kon makkelijker gestuurd worden. De eerste scheurtjes in onze privacy waren een feit, en – bijna – niemand lag er wakker van.

Komst van GDPR
Het debat is opnieuw actueel geworden omdat Europa ons de GDPR heeft gegeven. In kranten verschenen verhalen over hoge kosten voor je bakker om de hoek, omdat hij met zijn broodkaart nu ook GDPR-klaar moet zijn. GDPR is er niet gekomen om de lokale kruideniers de das om te doen. Dus, bakker Jos, blijf doorgaan want mijn broodkaart is bijna vol.

 

Met deze overvloed aan online gegevens kunnen organisaties heel diep in je ziel kijken

 

Overvloed aan gegevens
Big Data is waar het echt om draait. In een wereld waar er iedere minuut 150 miljoen e-mails, 350.000 Tweets, 250.000 facebook posts en 2.4 miljoen Google-zoekopdrachten zijn*, is het privacydebat heel andere koek. Met deze overvloed aan gegevens kunnen organisaties heel diep in je ziel kijken. In het beste geval gebruiken ze die data om je gerichte reclame te sturen. Andere scenario’s zijn voer voor doemdenkers.

Toegang verlenen…?
Een vraag die we ons echt moeten stellen, is wie we toegang geven tot wat, en waarom. De nood hieraan werd pijnlijk duidelijk tijdens de Amerikaanse hoorzitting over mogelijke inmenging bij de Amerikaanse verkiezingen, waar een bepaald bedrijf niet had opgemerkt dat politieke advertenties, betaald in Roebels, misschien niet helemaal koosjer waren. De wereld heeft dus nood aan overeenkomsten om ofwel de datastromen te beperken, ofwel de toegang ertoe beter te beheren. Het tweede staat de evolutie het minst in de weg, en zal het wellicht halen.

Aanpak
Of je nu een bedrijf vertegenwoordigt of een dagelijkse internetgebruiker bent, er zijn een aantal dingen die je kunt doen. En dat hoeft geen rocket science te zijn. Eerst en vooral: meten is weten. Stel een inventaris op van alle persoonlijke (klanten)data die je hebt. Ik beloof je nu al verrassende resultaten. In tweede instantie kan je al die gegevens best ook even opruimen. Dingen die je niet meer nodig hebt of die outdated zijn, gaan er beter uit. Tenslotte kun je die data gaan centraliseren en er een goeie toegangsbeveiliging op toepassen, voor jezelf en voor anderen.

Met een beetje gezond verstand geraak je dus al heel ver, met of zonder nieuwe regelgeving.

* data #GartnerSYM