©Jeroen SleursIn samenwerking met

Jeroen Sleurs,
Algemeen Directeur, Gezinsbond

De samenstelling van onze gezinnen is de laatste decennia enorm geëvolueerd. Bovendien ondergaan die gezinnen in de loop der jaren verschillende veranderingen. De gezinnen van vandaag vragen om een context, een samenleving die meegroeit.

Het klassieke kerngezin met moeder, vader en twee kinderen is nog steeds de meest voorkomende gezinsvorm in Vlaanderen. Maar daarnaast is er een brede waaier aan gezinstypes bijgekomen. In 2016 groeide ruim één op de tien kinderen onder de 12 jaar op bij een alleenstaande ouder, meestal de moeder. Gezinnen met ongehuwde ouders vormen al lang geen uitzondering meer. En steeds meer holebi-koppels voeden samen kinderen op.

Samenstelling van gezinnen
Ook na een (echt)scheiding ontstaan nieuwe gezinnen, waarvan de samenstelling van week tot week kan verschillen. Tegelijkertijd zijn de gezinnen van vandaag kleiner en diverser. Amper één op de drie kinderen heeft nog meer dan één broer of zus. Iets meer dan één op de drie heeft een moeder of vader die niet de Belgische nationaliteit heeft.

Verschil man en vrouw kleiner
Daarnaast wordt het verschil tussen vrouwen en mannen op de arbeidsmarkt kleiner, waardoor mannen meer zorg- en huishoudelijke taken op zich nemen. Daarbij spelen ook grootouders – en zelfs overgrootouders – een belangrijke rol in het leven en de opvoeding van hun kleinkinderen, zeker nu we met zijn allen ook langer leven.

 

Ondanks de toenemende welvaart, slagen we er niet in om de kinderarmoede terug te dringen

 

©iStock
©iStock

Iedereen groeit mee
Het gezin is en blijft de belangrijkste omgeving waarin kinderen opgroeien, hoewel die gezinsomgeving de laatste decennia enorm is geëvolueerd. Dat veronderstelt dat ook de context waarin die gezinnen zich bevinden en de samenleving meegroeien, zodat elk kind de liefde, zorg en kansen krijgt die het verdient. En zodat zij op hun beurt weer kunnen meegroeien in en meebouwen aan een maatschappij die nooit stilstaat.

Stappen in de goeie richting
Er beweegt met andere woorden heel wat. Er is meer aandacht voor de combinatie gezin en werk, extra ondersteuning voor alleenstaande ouders, rechtvaardige kinderbijslagen en pensioenen, voldoende opvangplaatsen, onderwijs op maat van elk kind, gelijke rechten voor alle ouders. Al gaat het soms trager dan we zouden willen, het zijn belangrijke stappen in de goede richting. Heel wat spelers trachten daarbij hun verantwoordelijkheden op te nemen: de overheid, scholen, bedrijven, zorginstellingen, jeugdverenigingen…

Kinderarmoede pijnlijk cijfer…
We zijn op de goede weg… Toch is er één evolutie die uitblijft. Ondanks de toenemende welvaart, slagen we er niet in om de kinderarmoede terug te dringen. Een grote 16 procent van de kinderen leeft in een gezin dat het moeilijk heeft om rond te komen. Een pijnlijk cijfer waarin al jaren amper beweging zit.

…dat niet mag blijven stilstaan
16 procent. Dat is één kind op de zes dat opgroeit in een ongezond huis en vaak niet bij de dokter geraakt. Eén kind op de zes dat wordt aangestaard omdat het weer eens in dezelfde kleren naar school komt of geen centjes heeft voor nieuw schoolgerief. Eén kind op de zes dat wel wil meegroeien maar met een achterstand aan de start komt. 16 procent. Een cijfer om bij stil te staan. Een cijfer waarvan wij allemaal samen moeten zorgen dat het niet blijft stilstaan.