Vreemd… Wanneer ik ‘interconnectiviteit’ intik op m’n smartphone, blijkt dat ding het woord niet eens te herkennen. Nochtans typeert volgens Philippe Muyters die tongbreker de economie van vandaag en al zeker die van morgen.

Het gaat zo ontzettend hard. Toen ik m’n professionele carrière begon, was de computer nog niet vanzelfsprekend. Vandaag sturen we de wereld aan met toestellen ter grootte van een sardienenblik. Het internet verbond iedereen met iedereen. Vandaag verbindt het nagenoeg álles met álles en álles met iedereen.

Durf veranderen
De vierde industriële revolutie en de steile opgang van het Internet of Everything zet verouderde ideeën over productiemethodes, arbeidsorganisatie, logistiek, klantenrelaties… op zijn kop. Wie niet durft veranderen, dreigt dan ook hopeloos achterop – lees uitgerangeerd – te geraken. Een grote uitdaging voor onze ondernemers. Want veranderen, dat vraagt moed.

Neusje van de zalm in ICT
Ik zie echter in een Industrie 4.0 vooral kansen. De concentratie van talent op een beperkte oppervlakte, maakt dat Vlaanderen uitstekende kaarten heeft om maximaal voordeel te halen uit de digitale economie. Binnen een straal van 50 tot 75 kilometer rond onze hoofdstad vinden we meerdere topuniversiteiten en kennisinstellingen. Met Iminds en Imec beschikken we bovendien over het neusje van de zalm in ICT en nanotechnologie. Meer nog: de recente fusie tussen beiden maakt hen echt tot de absolute wereldtop en lokt ongetwijfeld heel wat buitenlandse ICT-onderzoekers naar ons land.

Samenwerken en kennis delen noodzakelijk
Dergelijke troeven bieden onze ondernemingen uitstekende mogelijkheden om aan Vlaamse kennisverankering te doen. Daarmee kunnen ze zich niet alleen staande houden te midden van het geweld van de vierde industriële revolutie, maar zelfs echte trekkers worden. Het staat voor mij als een paal boven water dat het daarbij noodzakelijk is samen te werken en kennis te delen. Niet alleen tussen ondernemingen en kennisinstellingen, niet alleen tussen kennisinstellingen onderling, maar óók tussen onder ondernemingen onderling. Ook dát is interconnectiviteit.

Veilig achter een muurtje
Ik begrijp dat daar koudwatervrees voor kan bestaan. Iedereen voelt zich veiliger achter een muurtje, toch? Omdat de transitie naar een Industrie 4.0 voor de Vlaamse regering echter een belangrijke speerpunt is in haar toekomstvisie 2050, wil ik alles doen wat in mijn mogelijkheden ligt om die koudwatervrees te verhelpen. Door te vereenvoudigen en drempels weg te werken, door steun te verlenen aan wie wil groeien, aan wie durft innoveren en aan wie de moed heeft te veranderen. Maar vooral: door samenwerking aan te moedigen.

Hogere groei in clusters
Dat is het opzet van mijn clusterbeleid: een triple helix-partnerschap van bedrijven, sectoren, kenniscentra en overheid die samenwerken in een cultuur van open innovatie. Het is mijn stellige overtuiging dat de groei van elk van de partners in zo’n cluster hoger is dan die van elk van de partners apart. Interconnectiviteit op zijn best. Nu alleen m’n smartphone even updaten.