Als kersvers ex-student heb je wellicht de tijd van je leven achter de rug. Met als enige verantwoordelijkheid: op het einde van het studiejaar geslaagd zijn. De rest van de tijd vulde je zelf in, met lessen, feestjes en alles wat een student hoort te doen. Maar dan ben je opeens afgestudeerd, en staat het volwassen leven je grijnzend op te wachten.

Alles tegelijk
Je moet een job zoeken, een eigen stek vinden en liefst zo snel mogelijk een gezinnetje stichten. Voor veel jongeren kan dit nogal bedreigend overkomen, met het risico dat ze zich vergalopperen en recht op een zogeheten quarter-life crisis afstevenen. Of loopt het allemaal zo’n vaart niet?

Zoektocht naar werk = stress
Eén van die jongeren die op zo’n drempel staat, is Anja Vanslembrouck (21). Zij is net afgestudeerd als professionele bachelor in de Sociale Readaptatiewetenschappen en voelt, na een naar eigen zeggen zalige periode op kot in Leuven, nu toch stilaan de druk van het werkleven. En dan in de eerste plaats het zoeken naar werk. “Ik hoor van veel vriendinnen dat ze bij sollicitaties het antwoord krijgen dat ze meer ervaring moeten hebben. Ze verwachten dat we al praktijk hebben opgedaan en op allerhande situaties gepast kunnen reageren, wat natuurlijk onmogelijk is”, zegt ze.

 

Jongeren die met het idee worden opgevoed dat je altijd happy moet zijn, hebben niet geleerd om te gaan met tegenslag – Hilde Mariën

 

Bepaal je definitie van succes
De vraag is dan ook hoe jongeren moeten en kunnen omgaan met die druk om zo snel mogelijk een droomjob te vinden. Personal coach Hilde Mariën is gespecialiseerd in de problematiek. Op haar website geeft ze bijvoorbeeld verschillende tips om een quarter-life crisis te voorkomen. Zo is het belangrijk bepaalde signalen, zoals donkere gedachten of futloosheid, serieus te nemen. Verder pleit ze ervoor je eigen definitie van succes te bepalen, in plaats van dat af te meten aan de verwachtingen van de ander of van de maatschappij. En ook benadrukt ze genoeg plezier in je leven te beleven.

Falen mag
“Er wordt van twintigers en dertigers veel verantwoordelijkheid verwacht”, zegt ze daarover. “Ze moeten zogezegd de architect zijn van hun eigen leven, maar de vaardigheden en inzichten om dit te kunnen worden te weinig meegegeven in onderwijs en opvoeding.” Maar dat is niet eens zo erg, zolang ze er maar van uitgaan dat niets meteen moet lukken. “Jongeren moeten beseffen dat falen mag”, aldus Mariën. “Maar die gedachte is voor jongeren soms moeilijk te aanvaarden, gezien ze uit een onderwijssysteem komen waarin fouten worden afgestraft.”

 

Ik hoop dat ik me de vraag ‘is het dit nu?’ nooit moet stellen –Anja Vanslembrouck

 

Hou balans tussen werk en privé
Stel dan dat ze die droomjob effectief vinden, duikt dan niet een ander risico op? Dat ze er meteen stevig invliegen om zich te bewijzen, met alle gevolgen van dien? Vanslembrouck is vastberaden om niét in die val te trappen. “Ik wil zeker proberen een goede balans te vinden tussen werk en privé. Maar ik merk nu al dat het moeilijk is om in deze sector te werken zonder dat werk mee naar huis te nemen, vooral dan het emotionele aspect.”

Leer om te gaan met tegenslag
Het vinden van die work-life balance is volgens Mariën echter de verkeerde discussie. “Het hele idee erachter is zo vreemd: alsof je alleen in je privéleven kan recupereren en je tijdens het werk moet afzien.” Daarom raadt ze afgestudeerde twintigers aan om in de eerste plaats werk te zoeken dat ze graag doen. Ze waarschuwt ook om niet altijd per se gelukkig te willen zijn – het leven deelt nu eenmaal klappen uit. “Jongeren die met het idee worden opgevoed dat je altijd happy moet zijn, hebben niet geleerd om te gaan met tegenslag. En zo werkt het niet natuurlijk.”

Geniet van je werk
Vanslembrouck staat aan de drempel van het professionele leven. Weet ze nu al hoe ze binnen 10 jaar graag zou terugblikken? “Als iemand die niets vanzelfsprekend vond en daarom ook niet vastgeroest is. Iemand die zich niet teleurgesteld de vraag stelt ‘is het dit nu’? Ik wil een job die ik vooral graag doe en graag zal blijven doen, waarbij geld niet zozeer van tel is. Mensen moeten nog lang genoeg werken in het leven, je kan er dus maar beter van genieten.”