In samenwerking met

Herr Seele aka Peter van Heirseele, kunstenaar en striptekenaar

Hier zit ik te schrijven, op een tafel vol paletten, verftubes en de geur van terpentijn. Op rust gaan staat niet in mijn woordenboek. Integendeel, ik zal vanaf mijn pensioen een tandje bijsteken, de berg beklimmen om te midden van oude vrienden en bekenden te vertoeven: Rubens, Van der Weyden, De Chirico en Ensor…

Vestimentair oud worden
Yep, ik ga gezond oud worden. Ik eet immers al gezonde kost sinds ’68. Ik droom er al lang van om als een oud peeke door het leven te gaan. Het enige nadeel is dat ik er nog veel te jong uitzie. Ik ben 58 maar een jongedame schatte me laatst 33. Veel werk aan de winkel dus: rimpels kweken, ietwat gebogen lopen. Gelukkig kan ik op vestimentair vlak ver komen met pantoffels, broek met bretellen en een broeksriem die tot aan de oksels komt, debardeurs en altijd een sjerp om.

Heiligen onder ons
Mijn ouders zijn, ondanks de gezonde kost, niet zo oud geworden. Mijn vader, Georges, werd 67. Hij had altijd het voorgevoel dat hij nooit oud zou worden. Hij was een held, mijn vader, een heilige. En zoals Dorothée Sölle zegt: “de heiligen zijn gewoon onder ons”. Mijn moeder Odette werd 76, dat was een mirakel, want door de oorlog was ze erg getraumatiseerd. Haar pa werd immers onthoofd en ze had in die tijd een gevaarlijke vlek op haar longen. Door de gezonde voeding hebben we nog decennia in haar heerlijke gezelschap kunnen doorbrengen.

 

Kunst is geestesleven, het houdt de mens in evenwicht

 

Kunst is geestesleven
Ik ben dol op mijn familie. En ik ben dol op schilderen. Dat talent wil ik tot de grootste bloei brengen. Kunst is geestesleven, het houdt de mens in evenwicht. Ik heb helemaal niets met het materiële. Ik ben dus zoals vele kunstenaars, een stoïcijn: een sober leven, geschoren hoofd, en een goed leven nastreven.

“Aan roem en geld heb ik lak”
Eens vond ik in een brocante een zeventiende-eeuwse ets, een zelfportret van de Italiaanse meester S. Rosa. Daarbij staat zijn stoïcijnse lijfspreuk, die ook mij goed ligt: “Ik ben een genie. Aan roem en geld heb ik lak. De dood kan me gestolen worden”. Het gaat niet over geld verdienen. Met mijn nieuwste project wil ik voornamelijk de fan eren. Recent zijn we dus met Uitgeverij Hoekaf begonnen om het oeuvre van Kamagurka en mezelf uit te geven, in beperkte en genummerde oplages. Het doel van die edities is ook de mens aan het lachen te brengen. Want lachen is gezond. Slechts hij die lacht, kent ook ernst, het innerlijke. Ouder worden is verinnerlijken, en dan kan je al beter glimlachend innerlijk worden.