Ze begon op haar 14de met modellenwerk en reclamespotjes, combineerde haar studies communicatiewetenschappen met de job van wrapster bij Ketnet en kwam zo bij radio en tv terecht. Vandaag is ze freelance nieuwsanker bij RTV én mama van Finn (4,5) en Rowen (2).

Erika werd geboren in Antwerpen, maar bracht het grootste deel van haar jeugd door in de suburbs van Merksem. Ze was de oudste van twee. Zus Heidi kennen we eveneens als radiostem en stemactrice.

Hoe was je zelf als kind ?
“Goh, heel braaf eigenlijk. Ik had al snel door dat het loonde om mooi te doen wat ze thuis vroegen. Ik voelde me al vrij jong verantwoordelijk, misschien omdat ik de oudste was, en ik was ook heel serieus. Perfectionistisch in alles wat ik deed. Ik maakte het mezelf moeilijk door me zoveel zorgen te maken. Mijn zus was veel nonchalanter en onbezorgd.”

 

Ik wil een mama zijn die er is. Ook als ze ouder zijn

 

Hoe ben je opgevoed ?
“Mijn ouders gaven allebei les, waardoor ze veel thuis waren en tijd voor ons hadden. We zijn niet echt streng opgevoed. Wel rechtvaardig. Er was altijd ruimte voor dialoog. Als we zinnige argumenten hadden waarom we iets wel of niet wilden, werd daar rekening mee gehouden. We kregen vrijheid, maar mijn ouders wàren er wel. En eigenlijk zie ik nu dat ik m’n eigen kinderen op dezelfde manier wil opvoeden.”

Wat voor een mama wil je zijn ?
“Ik wil een mama zijn die er is. Ook als ze ouder zijn. Ik wil niet overbeschermend zijn, maar hen loslaten en van aan de zijlijn toekijken. Zorgen dat er een goede band blijft bestaan en dat er over alles gepraat kan worden. Ik besef nu heel goed dat kinderen opvoeden het moeilijkste is wat er bestaat. Er zit nu eenmaal geen handleiding bij. Als ze baby zijn, heb je vooral een verzorgende rol. Maar nu beginnen er zich karaktertjes te ontwikkelen en daar moet je rekening mee houden. Het is voortdurend zoeken naar het juiste evenwicht. Het is soms zo verdomd moeilijk om consequent te zijn. Maar ik wil er ook niet obsessief mee bezig zijn. In niets trouwens. Principes zijn nodig, maar ‘té’ werkt averechts, denk ik.”

©Nico Van Dam

 

Welke waarden wil je hen voornamelijk meegeven ?
“Ik zou ze graag zien opgroeien tot integere jongens, tolerant, met een open blik op de maatschappij en met het hart op de goede plaats. Jongens die graag gezien zijn om mee te spelen en later om mee samen te werken. Ik wil ook dat ze begrijpen dat hun vrijheid stopt waar die van een ander begint. Dat kader moet er zijn, maar tegelijk wil ik ze loslaten, geen druk opleggen, aanvaarden wie en hoe ze zijn en daarbij de bedenking maken van ‘nobody’s perfect’. Op dit moment is het nog vaak ad hoc ingrijpen omdat ze nog klein zijn, maar je ziet en herkent toch al bepaalde trekjes. Zo is de oudste één en al energie tot de batterij plat is. De jongste is meer een denker, een doorzetter ook. Een beetje de jongensversie van mezelf, vrees ik.”

 

Ik probeer mijn kinderen vaak van school af te halen, maar ik voel me absoluut niet schuldig als dat maar drie dagen op de week lukt

 

Hoe breng je de tijd door met de kinderen ?
“Dat is in vergelijking met veel ouders wel anders, denk ik. Ik ben nu fulltime zelfstandige, dus ik kan mijn werk meestal vlot organiseren in functie van de kinderen. Gerd (Schelfhout, red.) is cameraman, heeft dus ook geen echte kantooruren, maar is meer gebonden aan productieschema’s. Ik spendeer dus iets meer tijd aan de kinderen. We maken daar nooit lang op voorhand afspraken over, soms aan de ontbijttafel pas. Maar het lukt aardig. Ik probeer ze vaak van school af te halen, omdat ik het contact met de juffen of andere mama’s ook belangrijk vind, maar ik voel me absoluut niet schuldig als dat maar drie dagen op de week lukt. Ik ben dan ook heel dankbaar dat er nog mensen zijn, zoals mijn ouders of grootouders, die hen dan opvangen.”

Hoe organiseer je jezelf als ‘Mama, Media, More’, de baseline van je blog ?
“Dat valt nog behoorlijk mee, hoor. Ik heb meer tijd voor de kinderen dan de meeste mensen denken. Alleen is het bij ons eerder omgekeerd dan in de meeste gezinnen, waar het weekend heilig is. Ik werk vaak ’s avonds en op zondag, maar de tijd die ik in de week kan vrijmaken, compenseert dat. En ja, natuurlijk is het een kwestie van mezelf te organiseren en keuzes te maken, maar ik heb niet het gevoel dat ik mezelf helemaal wegcijfer. En, ik ben ook niet alleen hé. Vorig weekend heb ik drie dagen presentatiewerk gedaan op een babybeurs. Oké, dan ben ik drie werkdagen weg. Maar verder lukt het me prima om te schipperen tussen werk en gezin. Ik heb het ook afgeleerd om mijn agenda te overladen. Vaak genoeg ‘nee’ zeggen, helpt enorm.”

 

Kinderen opvoeden is het moeilijkste wat er is, er zit namelijk geen handleiding bij

 

Hoe vul je die vrije tijd dan in ?
“Op dit moment hebben ze na een week op school best nog wat rust nodig. Ze kunnen binnen spelen, buiten ravotten, soms maken we een uitstapje of gaan we zwemmen. Maar ik wil ze niet dwingen tot allerlei verplichte activiteiten. Als ze ooit willen voetballen, naar de academie, muziekschool… dan hoor ik het wel. En dan kan het ook. Maar ik hoef niet per se een taximama te worden.”

Wat is er het meest ingrijpend veranderd aan je leven sinds je kinderen hebt?
“Toen ik de eerste keer zwanger werd, werkte ik nog voor de VRT, met net iets meer verplichtingen. Ik voelde dat de tijd rijp was voor een nieuwe fase in mijn leven. Ik hoefde zelf niet meer continu in de spotlights te staan. Ik wilde mijn focus verleggen. En natuurlijk zet zo’n kleintje je wereld op z’n kop. Maar ’t was een bewuste keuze en daarom geen schok. Er verdween een hoop ballast uit m’n leven, maar die mis ik niet. Ik hoef niet meer alle weekends uit te gaan, het zegt me zelfs niks meer. En je krijgt er zoveel voor in de plaats. Je wordt de belangrijkste mens voor een klein, lief wezentje. Je krijgt een rijker leven en je leert weer genieten van de kleine dingen. Als ik ze bezig zie aan zee bijvoorbeeld, met hun schopje, emmertje water… Da’s puur genieten.”

Heb je nog ‘me time’ over?
“Ja, hoor. Maar dat heb ik voornamelijk te danken aan het feit dat ik mezelf zo geen druk meer opleg. Niks moet. Ik ga graag lopen en ben blij met elke 20 minuten die ik daarvoor kan vrijmaken. Meer mag, maar hoeft niet meer. Ik kan ook genieten van een Thaise massage, pik wel eens een yoga workshop mee of we spreken af met vriendinnen. Het enige wat dan telt, is genieten en even loslaten.”

©Nico Van Dam
©Nico Van Dam

Wat als Erika Van Tielen niet in de media was terechtgekomen, dan was ze…

“Ik zou ’t echt niet weten. Alles is zo vanzelf deze richting op gegaan. Ik ben van tijdens mijn studies in de media gerold. Een job als woordvoerder misschien? Alleszins iets met schrijven en praten, want daar ben ik best in.”