De man gaan werken. De vrouw aan de haard. Een halve eeuw geleden was het nog vanzelfsprekend. Nu wordt het huishouden meestal in overleg gerund. Wie eerst thuis is maakt het eten, terwijl de ander de kinderen afhaalt. ‘Het kan verkeren’, zei Bredero en maar goed ook. We polsten even bij enkele bekende Vlamingen of het stereotiepe patroon reeds doorbroken is.

 

Bart Peeters, Zanger/presentator

Het is gelukkig vandaag allang niet meer de man die de broek draagt thuis: hoe uit zich dat bij jullie?
“Ik verkies toch nog altijd om een broek te dragen, zowel thuis als buiten (lacht). Maar als je het figuurlijk bekijkt, is dat in ons gezin eigenlijk wel atypisch. De rollen worden een beetje verdeeld in functie van de interesses en de bekwaamheden. Met goede afspraken, kun je het vlotst als gezin door het leven gaan. Als iedereen op zijn manier een bijdrage kan leveren aan het geheel, raak je samen verder. Maar bij ons is het dus atypisch, want ik kan je verklappen dat ik in mijn leven nog nooit één bankoverschrijving heb gedaan. Dat is materie die onderdak vindt bij mijn vrouw. En ze doet dat heel goed.”

‘De man doet de vuilbakken en de tuin, de vrouw de was en de plas’: klopt dit klassieke patroon nog?
“We proberen de rollen te verdelen zodat iedereen zich goed voelt bij de taken. Vergelijk het met een voetbalploeg. Je moet ook steeds de juiste spelers op de juiste plaats zetten zodat ze het beste renderen. Thuis doe ik steeds de vuilbakken waarbij ik de tuinman hartelijk begroet. Ook de vaat zit in mijn pakket al moet ik wel zeggen dat de komst van de vaatwasmachine die taak aanzienlijk vergemakkelijkt heeft. Zelfs ‘ik’ kan nu de afwas doen. Ook koffie zetten is één van mijn grote talenten. Al moet ik toegeven dat ik niet de ambachtelijke wijze hanteer, maar ook daar de hulp krijg van een machine.”

Het stereotiepe man-vrouwbeeld wordt steeds vaker doorbroken. Hoe uit zich dat bij jullie?
“Doorbreken is een groot woord. Kijk, thuis word ik omringd door vrouwen. Mijn vrouw, mijn twee dochters en de kat. Alleen onze zoon Pablo kan mij helpen in het bieden van tegengewicht. Gezien mijn job ben ik ook vrij vaak buitenshuis. Als ik bijvoorbeeld op tour ben, vormt dit een ideaal tegengewicht want in mijn band zitten 15 mannen. De meeste van mijn vrienden zijn ook mannen. ‘Fout’, zou je kunnen denken maar vriendschappen hebben bij mij ook een doel, namelijk samen iets met veel passie uitproberen en tot een goed einde brengen. De laatste tijd zoek ik wel bewust vaker samenwerkingen op met vrouwen. Het is heel inspirerend om die grenzen eens te verleggen.”
 

Koen Crucke, Zanger/acteur

Het is gelukkig vandaag allang niet meer de man die de broek draagt thuis: hoe uit zich dat bij jullie?
“Wij kunnen nog zeggen dat de man centraal staat en alles bepaalt in ons gezin, want ons gezin bestaat uiteraard uit twee mannen (lacht). Bij ons is er echter nooit een ‘verdeling van de macht’ geweest en hebben we bijgevolg allebei evenveel in de pap te brokken. Beslissingen worden in overleg genomen. Onze toekomst wordt door ons beiden uitgestippeld. Op zo’n manier werkt een relatie het beste. Wij doen zowel water bij de wijn als wijn bij het water, en daar groeide een gigantisch goede verstandhouding uit. Ik hoop dat we dit op die manier nog lang kunnen verderzetten.”

‘De man doet de vuilbakken en de tuin, de vrouw de was en de plas’: klopt dit klassieke patroon nog?
“Wij doen allebei wat ons talent ons toelaat en ons zonder grote problemen tot een goed einde laat brengen. Wassen, plassen, koken, bakken, genieten en leuke dingen doen. Het wordt, zonder taakverdeling, uit handen genomen als de ander eens iets meer tijd of zin heeft. Wij vinden dat ‘samen’ exact betekent wat het woord zegt. Dingen doen voor elkaar, met elkaar en soms zonder elkaar, maar altijd in functie van elkaar. Geven en loslaten. Elkaar ruimte geven als het nodig is en elkaar begrijpen op momenten dat het nodig is. Soms lukt dat beter dan anders, maar door de jaren heen voel je elkaar beter aan en loopt dat vanzelf.”

Het stereotiepe man-vrouwbeeld wordt steeds vaker doorbroken. Hoe uit zich dat bij jullie?
“Stereotypes hebben in onze relatie nooit bestaan. Samenleven doe je omdat je vindt dat je niet zonder de ander verder kunt. Wij hebben destijds niet lang nagedacht over hoe wij een beeld van of een vast patroon met elkaar zouden vormen. Dat ging vanzelf. Dag per dag, maand per maand en jaar per jaar. Wij beslisten om de sprong te wagen en springen na bijna 50 jaar nog altijd met evenveel plezier. Stereotypes zijn niet aan ons besteed, noch in onze carrière, noch in onze dagelijkse bezigheden. Sleur is ons totaal onbekend en dat maakt dat elke dag weer iets anders te bieden heeft. Dat maakt het leven speciaal en de moeite waard.”
 

Björn Soenens, Journalist Amerika correspondent VRT

Het is gelukkig vandaag allang niet meer de man die de broek draagt thuis: hoe uit zich dat bij jullie?
“Mijn vrouw en ik zijn partners, er is geen pikorde zoals in de kippenren. Door mijn werk als correspondent bepaalt Trump wel vaak wat we samen kunnen doen in de resterende tijd. Het geheim van een gezonde relatie tussen mij en mijn vrouw is: allebei blij worden van wat de ander leuk vindt, of waardoor deze gepassioneerd is. Niet mekaars cipier zijn. Wie zich vrij voelt, heeft geen behoefte om de kooi te verlaten of te ontvluchten. Die vrijheid van geven en nemen vormt de basis van een goede, langdurige relatie waarbij vertrouwen de basisregel is. In een ander systeem zou ik me ook snel ongelukkig en gevangen voelen.”

‘De man doet de vuilbakken en de tuin, de vrouw de was en de plas’: klopt dit klassieke patroon nog?
“Ik heb gelukkig geen tuin, dus dat is makkelijk. Maar de vuilbakken buiten zetten, dat doe ik wel graag. Het geeft me een opgeruimd gevoel. Mijn vrouw doet wel de was, de plas en bereidt meestal het eten. Ik plooi mee de was op en maak het bed op. Niet omdat dat moet, maar omdat mijn werk als correspondent me nogal opslorpt. Er gaat bijna geen dag voorbij zonder Trump. De daad van liefde van mijn vrouw, hier in New York, is dat ze mij de vele andere zorgen uit handen neemt. Emma wilt dat ik gezond blijf en daarom kookt zij nagenoeg altijd heel lekker. Ze doet ook alle praktische beslommeringen. Onze tandem is goed geolied, en maakt ons allebei zeer gelukkig. Wij zijn goed georganiseerd samen. Zonder haar zou ik een beetje verkommeren.”

Het stereotiepe man-vrouwbeeld wordt steeds vaker doorbroken. Hoe uit zich dat bij jullie?
“Die tijd van stereotypes is allang voorbij. Wie wat doet, moet je samen en gelijkwaardig afspreken. En vooral: niets is vanzelfsprekend. Wij waarderen elkaar enorm en zijn elkaar voortdurend dankbaar voor ons leven samen. We kunnen bij elkaar vooral onszelf zijn. Mijn vrouw is mijn grootste supporter, maar ook mijn verstandigste criticaster. Geen enkele rol ligt vooraf vast. Man-vrouwrollen zijn oké zolang elk van de partner daar gelukkig van wordt. Als ik dan even de tijd heb om iets mannelijks te doen, spreek ik af met de bekende toeristengids Patrick Van Rosendaal. Hij is mijn buddy in New York. Geregeld ontdekken we dan samen nieuwe speakeasy’s, whiskeybars of rooftop bars.”