In samenwerking met

Nigel Williams, Vlaams-Britse comedian en fiere Antwerpenaar

What I like about Belgium? Ik vind België best oké. Als gevolg daarvan zie ik het niet zitten dat België ooit wordt opgesplitst. België zoals het is, met al de verwarring en contradicties dat het met zich meebrengt, is daardoor juist zo leuk.

Cultuurshock
Toen ik hier al die jaren geleden kwam wonen, ervaarde ik wel een cultuurshock. “Wat? Hoeveel regeringen? En Brussel is een stad van 1,5 miljoen inwoners en ze hebben 18 gemeentes, burgermeesters, zelfs een eigen regering?” Ik dacht dat ik voor het lapje gehouden werd. De verschillende talen maken dat je op een halfuur wel op vakantie lijkt te zijn in het buitenland, de streekdialecten waar buitenstaanders kop noch staart aan krijgen, zijn heerlijk.

Nederlands, maar niet zoals de Nederlanders
Het feit dat de Vlamingen Nederlands spreken maar niet zoals de Nederlanders, de Walen Frans spreken maar niet zoals de Fransen, en de Duitstalige gemeenschap – god weet wat die spreken. Je hoort er nooit iets van, niet op het nieuws en ze worden ook nooit uitgenodigd bij De Zevende Dag. Bestáán die wel?

Politiek kluwen
Kort gezegd, het is een politiek kluwen waar niemand snapt wie wat doet en wie verantwoordelijk is voor wat. Voor een humorist is het een goudmijn. Maar ondanks al die politieke verwarring, ‘gaat’ het min of meer. We hebben een redelijk hoge levensstandaard. Zelf heb ik mogen ondervinden hoe snel en efficiënt onze ziekenzorg is. Natuurlijk kan het altijd beter, maar kijk naar onze omliggende landen en je bent blij dat je hier woont wanneer je, zoals ik bijvoorbeeld, protheses nodig hebt voor heup en knie.

Toen ik hier pas woonde, dacht ik dat ‘wegomlegging’ een stad was.

Afstandelijk en onderkoeld
Zoals de Engelsen altijd over het weer kunnen klagen, doen de Belgen dat ook, maar dan over de files. Over de onduidelijke verkeerssituaties zou ik een boek kunnen schrijven. Toen ik hier pas woonde, dacht ik dat ‘wegomlegging’ een stad was. Het dagelijks fileleed is niet uit gesprekken te houden maar toch is er nooit een debat over in het parlement. De Belg zelf is grappig in al zijn tegenstellingen: ze zijn tegen de files, maar hun bedrijfswagen willen ze niet afgeven. Tegen het financiële ‘gefoefel’, maar doen zelf maar al te graag iets in het zwart. Veel kritiek op migratie, maar zijn fier op de Rode Duivels, waarin er veel kinderen van ouders met een migratie-achtergrond meespelen. Maar ze zijn ook groothartig zoals jaarlijks met ‘De Warmste Week’ wordt bewezen. Belgen zijn afstandelijk en onderkoeld, tot je ze leert kennen.

Vat vol tegenstellingen
België is een vat vol tegenstellingen, en toch kan België ook als uithangbord dienen en een voorbeeld zijn voor hoe je verschillende gemeenschappen naast elkaar kunt laten leven zonder dat er – agressieve – conflicten zijn. We hebben – soms – een logge administratie, we hebben hoge belastingen, maar krijgen er wel wat voor terug. Er is zeker veel dat kan beteren, maar bottom line komt de modale Belg niet veel tekort, en de politici al zeker niet.