‘Vaderdag is een feestdag ter ere van vaders. Hun vaderschap, vaderlijke plichten en invloed op de samenleving wordt gevierd. Het feest komt voort uit Moederdag’. Dat is het eerste dat ik te zien krijg bij het googelen van het woord ‘Vaderdag’.
Een heldere omschrijving, duidelijke taal. Er moet blijkbaar zeker gevierd worden.

Een schildpad als asbak
Ik ben zelf al tien jaar de gelukkige vader van twee kloeke zonen, een tweeling. Vaderdag is niet echt iets dat de voorbije jaren ten huize van de ‘Van den Hoofjes’ gevierd werd. Ik kreeg weleens een mooie tekening of een kleiwerkje dat dan een asbak – of schildpad – moest voorstellen. Dit jaar kreeg ik van één van de twee een bord om uit te eten, waarop met een speciale stift een roze donut, een kuiken dat uit een ei kruipt, een koekje, een zon met een zonnebril en een regenboog waren getekend. Allemaal zaken die ik niet echt met Vaderdag, laat staan met mezelf, associeer. Gelukkig stond er ook een tekstje op het bord, wat bevestigde dat het wel degelijk voor mij bestemd was, namelijk de woorden “I love you” en “Papie = hero”. Toch lichtjes van aangedaan.

Praktisch probleem
Ook zit ik met Vaderdag met een praktisch probleem. In het hele land valt Vaderdag op 10 juni, maar als Leuvenaar in het pittoreske Lier wordt menig vader op 19 maart hier in de bloemetjes gezet. Waarom weet niemand. Extreem verwarrend voor een inwijkeling als ikzelf, want wanneer bel ik dan mijn eigen vader voor de felicitaties met betrekking tot het vaderschap?

 

De avond voor Vaderdag vieren we zoals alleen echte vaders dat kunnen

 

‘Jonge Vaders van het Sint-Gummaruscollege’
Elke donderdagochtend ga ik ontbijten met een hoop vaders. We noemen ons clubje ironisch genoeg ‘De Jonge Vaders van het Sint-Gummaruscollege’. We zetten onze kinderen af aan de schoolpoort en verzamelen daarna in een hippe koffiebar achter de hoek. De gesprekken gaan alle kanten uit: kranten worden besproken, er wordt wat geroddeld, over de vrouwen gesproken en uiteraard ook over de toekomst van onze kinderen. Toch genieten we ook gewoon van een bescheiden kopje koffie of thee en eten we een hapje. Voor sommigen was de eerste kom granola met vers fruit een ware revelatie.

Vaders onder invloed
Enkele keren werd er al eens geopperd om het ontbijt in te wisselen voor een avondlijke activiteit, en zoals Google zei: “De invloed van vaders in de samenleving moet worden gevierd.” Dus ik stel bij deze voor om te gaan vieren zoals alleen echte vaders dat kunnen, op de avond voor Vaderdag. En laat me duidelijk stellen dat het zonder knutselwerkjes, granola en thee zal zijn. Ik kan niet verzekeren dat moeder de volgende ochtend nog blij zal zijn dat Vaderdag voortkomt uit Moederdag, maar dat het gevierd zal worden onder invloed én in de samenleving, dat kan ik je wel al verzekeren. Viert vader! Of was het vader viert?